Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την απόλαυση του dirfys.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020
  • >
  • >
  • >
  • >
Στενή
Ένα από τα διασημότερα χειμερινά θέρετρα της Ελλάδας
Χιλιαδού
Η Χιλιαδού είναι μια άγριας ομορφιάς παραλία
Ο Βράχος
Ένα πολύ αξιόλογο αναρριχητικό πεδίο
Καταφύγιο
Το καταφύγιο 'Μ. Νικολάου' βρίσκεται στη θέση 'Λειρί' στην Δίρφη
Μονή Ερίων
Η εκκλησία είναι μονομερίτικη, κτισμένη δηλαδή σε μια μέρα

Καλώς ήρθατε στο dirfys.gr, ένα site στο οποίο μπορείτε να βρείτε σχεδόν τα πάντα σχετικά με την περιοχή της Δίρφυς. Σκοπός μας είναι να δείξουμε και να αναδείξουμε τις ομορφιές της περιοχής σε όσους δεν την έχουν επισκεφτεί, να προσφέρουμε χρήσιμες πληροφορίες στους κατοίκους της και να φέρουμε πιο κοντά τους απανταχού Δίρφυους.

Καλή περιήγηση

 

                                                                                                                          

Ο Βυζαντινός Ναός της Παλαιοπαναγιάς...

Ο Βυζαντινός Ναός της Παλαιοπαναγιάς...

Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία με πολυτάραχη ιστορία που εντοπίζονται στην περιοχή της Δίρφυς είναι ο ναός της Παλαιοπαναγιάς, στην ευρύτερη περιοχή της Στενής, σε απόμερο φυσικό τοπίο. Ανήκει στον τύπο του σταυρεπίστεγου ναού, δημιούργημα του 13ου αιώνα, την περίοδο δηλαδή της Λατινοκρατίας στην...

Πιες νερό από τη «Βρύση του Γι...

Πιες νερό από τη «Βρύση του Γι...

Πάρε το αμάξι σου και φύγε τώρα για τη Στενή Ευβοίας. Τον απόλυτο προορισμό για κάθε εποχή. Πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά βουνά, ένα γραφικό και υπέροχο χωριό και μία αλλιώτικη παραλία. Βόλτα ως τη «Βρύση του Γιατρού» μια πηγή σε υπέροχο φυσικό περιβάλλον Θες τρεχούμενα...

Η χιονοφωλιά της Δίρφυος

Η χιονοφωλιά της Δίρφυος

Η Ανω Στενή χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και βρίσκεται στις παρυφές της Δίρφυος Με τις πρόσφατες κακοκαιρίες το χιόνι έφτασε στην πόρτα μας! Οπως όμως συχνά συμβαίνει, ο νοτιάς που ακολούθησε και ο λαμπερός αττικός ήλιος πήρε μαζί του τον λευκό παγωμένο επισκέπτη. Αν δεν χορτάσατε ακόμα χιονισμένα...

Στενή, η

Στενή, η "Αράχωβα" της Εύβοιας

{youtube}hE6vDFYHaBs{/youtube} Επειδή το φως της ημέρας έχει περιοριστεί, οι χειμερινες ημερήσιες εξορμήσεις μικραίνουν σε απόσταση. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως τα μέρη που έχουμε κοντά μας είναι λιγότερο ωραία ή ενδιαφέροντα από κάποια άλλα που είναι σε μεγαλύτερη απόσταση. Και επειδή σε κάποια παλαιότερα...

Τι είναι το «ζαχαροκάντιο ζυμωτή» που αναφέρεται στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς;

upobriirir

Στο χωριό όλα τα σπίτια ήταν ανοιχτά, μπαίναμε περίπου με το «έτσι θέλω», πετώντας ένα «γεια σου, θεία», για να εδραιώσουμε σχέσεις, και ζητούσαμε νερό. Αν η θεία ήταν καλόβολη, εκτός από το νερό, θα ερχόταν και κέρασμα. Η θεία Βαρβάρα λοιπόν, που είχε το σπίτι της απέναντι από το σχολείο, μας έβγαζε πάντα γλυκό βανίλια με νερό από τη στέρνα, καλοδεχούμενο τονωτικό για να επιστρέψουμε πάραυτα στις δουλειές που είχαμε αφήσει στη μέση και που «υφαίναμε» καθημερινά δυο μήνες το καλοκαίρι, χωρίς να τις σχολάμε ποτέ: το τρέξιμο, το κρυφτό, το φυσοκάλαμο, τον πετροπόλεμο, την αμπάριζα, και φτου κι από την αρχή. Παρόμοιες οι αναμνήσεις όλων των παιδιών της γενιάς μου. Κλισέ, γλυκερές εικόνες από σκιερές αυλές, παιδικά καλοκαίρια και εξοχές. Αν υπάρχει ένα ελληνικό γλυκό που να μπορεί να ξυπνήσει τόσες αναμνήσεις όσες οι μαντλέν του Προυστ, αυτό τελικά είναι η βανίλια.

Η ιστορία της έχει ενδιαφέρον. Λένε ότι πρωτοφτιάχτηκε στην Πόλη από Χιώτες ζαχαροπλάστες, και ήταν ένα κέρασμα που σέρβιραν σε όλα τα ελληνικά σπίτια στο Πέραν και στα ζαχαροπλαστεία του Γαλατά. Στο βιβλίο της Σούλας Μπόζη «Πολίτικη κουζίνα» δίνεται μάλιστα και συνταγή για το «άσπρο γλυκό», όπως ήταν γνωστό. Το έφτιαχναν λοιπόν και στα σπίτια, όπως μου έχει επιβεβαιώσει ο ίδιος ο Στέλιος Παρλιάρος, που έχει τέτοιες μνήμες από τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Το έφτιαχναν δε από το τίποτα, από ζάχαρη και νερό. Στο τέλος πρόσθεταν λίγο λεμόνι, για να μη ζαχαρώσει το σιρόπι, και βανίλια ή μαστίχα. Αφού κρύωνε το σιρόπι, το ανακάτευαν κυκλικά με ξύλινη κουτάλα, με την ίδια πάντα φορά, μέχρι να χάσει τη διαφάνειά του, να «κόψει» και να γίνει μια ανοιχτόχρωμη γαλακτερή μάζα.

Αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι ότι σε αυτό το παρασκεύασμα αναφέρεται η φράση «ζαχαροκάντιο ζυμωτή» που ακούμε στα κάλαντα (ζαχαροκάντιο είναι η ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο). Τι σχέση έχει λοιπόν με τον Άγιο Βασίλη που εμφανίζεται βαστώντας εικόνα και χαρτί; Ουδεμία. Όπως διαβάζουμε στο πολύ ενδιαφέρον blog του θεολόγου και συνταξιούχου εκπαιδευτικού Δημήτρη Καραμάτσκου, τα κάλαντα, αν προσπαθήσεις να τα διαβάσεις και να τα κατανοήσεις με τη σειρά που λέγονται, δεν βγάζουν κανένα νόημα. Κι αυτό γιατί στην ουσία πρόκειται για ένα μπλέξιμο θρησκευτικών στίχων με στίχους κεκαλυμμένους ερωτικούς. Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία τα κάλαντα ήταν ένας τρόπος να μπουν οι νεαροί στα σπίτια των κοριτσιών που τους ενδιέφεραν και να τους εξομολογηθούν τον έρωτά τους. Κάθε δεύτερος στίχος αναφέρεται σε αυτές: ψηλή μου δεντρολιβανιά (ψηλή σαν δεντρολίβανο) / εκκλησιά με τ’ άγιο θόλος (με το καπέλο είσαι σαν εκκλησιά με τον τρούλο) / στη γη να περπατήσει και να μας καλοκαρδίσει (αν βγει να περπατήσει, θα ευφρανθούν οι καρδιές μας) / και δεν μας καταδέχεται / συ είσαι αρχόντισσα κυρία / ζαχαροκάντιο ζυμωτή (είσαι σαν γλυκό ζυμωμένο, σαν ζαχαροκάντιο), κ.λπ.

πηγή: www.gastronomos.gr

69033226 106380027403869 8482116159657738240 n

          Ταβέρνα ο Πλάτανος

Ξενώνας "Νακαράκη"

Δίρφη

Κατάλευκη στο χειμωνιάτικο φως φαντάζει από μακρυά σαν παγωμένο ηφαίστειο, γι’ αυτό κι οι ορειβάτες την αποκαλούν το «Μικρό Φούτζι», μιας και προσομοιάζει με το όρος Φούτζι, το ψηλότερο βουνό (και ενεργό ηφαίστειο) της Ιαπωνίας.

Το ποτάμι της Στενής Ευβοίας

Το ποτάμι της Στενής έρχεται από τις πηγές της Δίρφης, που αναβλύζουν στις πλαγιές της μέσα από κεφαλάρια, νερομάνες, φλέβες και κεφαλόβρυσα και που μέσα από νεροσυρμές καταλήγουν στο ποτάμι και το γεμίζουν για να περάσει με μεγαλοπρέπεια από την Άνω και την Κάτω Στενή. με τον ατέλειωτο παφλασμό των νερών του. Σαν μια αδιάκοπη υγρή συμφωνία που εκτελείται χειμώνα-καλοκαίρι σε όλη τη μουσική κλίμακα, από καταρράκτες με αδιάκοπη ροή, που δίχως στιγμή διαλείμματος, χαρίζουν τη μουσική τους όλες τις ώρες του έτους από πρωί μέχρι νύκτα και από νύκτα μέχρι το πρωί.

Ξεροβούνι

Το Ξεροβούνι είναι ένας ασβεστολιθικός ορεινός όγκος στην Κεντρική Εύβοια και αποτελεί στην ουσία συνέχεια του ορεινού συγκροτήματος της Δίρφης (προς τα νότια). Η ψηλότερη κορυφή του, ο Πορτάρης, έχει υψόμετρο 1.453 μ. Έχει και μια δεύτερη κορυφή, αγνώστου ταυτότητας, με υψόμετρο 1.412 μ. Η βλάστηση του βουνού αποτελείται κυρίως από πεύκα και έλατα και δευτερευόντως από δάση οξυάς και καστανιάς.

Φαράγγιι της Αγάλης

Το φαράγγι της Αγάλης είναι ένα από τα ομορφότερα φαράγγια της Εύβοιας και αναπτύσσεται στις δυτικές πλαγιές της Δίρφης. Το μήκος του φτάνει τα 5 χιλιόμετρα. Η είσοδος του φαραγγιού βρίσκεται σχεδόν 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το χωριό Άγιος Αθανάσιος, και συγκεκριμένα μετά το γήπεδο του οικισμού. Φτάνοντας στο χωριό, ενημερωτικές πινακίδες θα σας κατευθύνουν προς την είσοδο του φαραγγιού.

Η ΟΡΕΙΝΗ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Η Digitalis ferruginea, απαντάται σε αφθονία στο Ξηροβούνι. Στο κέντρο της Εύβοιας, η Δίρφη (το ψηλότερο βουνό της), το Ξηροβούνι και η περιοχή της Στενής αποτελούν έναν σημαντικό βοτανικό παράδεισο, με σπάνια είδη λουλουδιών. Από αυτά, ορισμένα φύονται μόνον σε τούτη την περιοχή και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Εισάγετε τη διέυθυνση σας και βρείτε την καλύτερη διαδρομή για εσάς!

Χάρτης της περιοχής