Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την απόλαυση του dirfys.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας

Σάββατο, 04 Απριλίου 2020
  • >
  • >
  • >
  • >
Στενή
Ένα από τα διασημότερα χειμερινά θέρετρα της Ελλάδας
Χιλιαδού
Η Χιλιαδού είναι μια άγριας ομορφιάς παραλία
Ο Βράχος
Ένα πολύ αξιόλογο αναρριχητικό πεδίο
Καταφύγιο
Το καταφύγιο 'Μ. Νικολάου' βρίσκεται στη θέση 'Λειρί' στην Δίρφη
Μονή Ερίων
Η εκκλησία είναι μονομερίτικη, κτισμένη δηλαδή σε μια μέρα

Καλώς ήρθατε στο dirfys.gr, ένα site στο οποίο μπορείτε να βρείτε σχεδόν τα πάντα σχετικά με την περιοχή της Δίρφυς. Σκοπός μας είναι να δείξουμε και να αναδείξουμε τις ομορφιές της περιοχής σε όσους δεν την έχουν επισκεφτεί, να προσφέρουμε χρήσιμες πληροφορίες στους κατοίκους της και να φέρουμε πιο κοντά τους απανταχού Δίρφυους.

Καλή περιήγηση

 

                                                                                                                          

ΚΑΜΠΙΑ  ΕΥΒΟΙΑΣ

ΚΑΜΠΙΑ ΕΥΒΟΙΑΣ

Ένα από τα ωραιότερα χωριά της Εύβοιας, με πολλά γραφικά σπίτια. Τα Καμπιά απέχουν 32χλμ. από τη Χαλκίδα και έχουν 250 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες. Επισκεπτόμενοι το χωριό, μπορείτε να ψωνίσετε νόστιμα κτηνοτροφικά και γεωργικά προϊόντα. Ονομαστή είναι η...

Ο Βυζαντινός Ναός της Παλαιοπαναγιάς...

Ο Βυζαντινός Ναός της Παλαιοπαναγιάς...

Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία με πολυτάραχη ιστορία που εντοπίζονται στην περιοχή της Δίρφυς είναι ο ναός της Παλαιοπαναγιάς, στην ευρύτερη περιοχή της Στενής, σε απόμερο φυσικό τοπίο. Ανήκει στον τύπο του σταυρεπίστεγου ναού, δημιούργημα του 13ου αιώνα, την περίοδο δηλαδή της Λατινοκρατίας στην...

Ναός Πέτρου και Παύλου Βούνων

Ναός Πέτρου και Παύλου Βούνων

Η εγκάρσια καμάρα είναι ελαφρά, οξυκόρυφος, ο νάρθηκας ήταν κεραμοσκεπής, ενώ, σήμερα η καμάρα αυτή έχει καταπέσει. Πρέπει να είναι των ίδιων χρόνων με τον Ναό Μεταμορφώσεως. Και αυτός ο Ναός, είναι Βυζαντινής εποχής. Οι εξωτερικές διαστάσεις του παλιού ακέραιου Ναού, κατά την Ευβοϊκή Εγκυκλοπαίδεια,...

Πιες νερό από τη «Βρύση του Γι...

Πιες νερό από τη «Βρύση του Γι...

Πάρε το αμάξι σου και φύγε τώρα για τη Στενή Ευβοίας. Τον απόλυτο προορισμό για κάθε εποχή. Πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, ένα από τα πιο όμορφα ελληνικά βουνά, ένα γραφικό και υπέροχο χωριό και μία αλλιώτικη παραλία. Βόλτα ως τη «Βρύση του Γιατρού» μια πηγή σε υπέροχο φυσικό περιβάλλον Θες τρεχούμενα...

Η χιονοφωλιά της Δίρφυος

Η χιονοφωλιά της Δίρφυος

Η Ανω Στενή χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και βρίσκεται στις παρυφές της Δίρφυος Με τις πρόσφατες κακοκαιρίες το χιόνι έφτασε στην πόρτα μας! Οπως όμως συχνά συμβαίνει, ο νοτιάς που ακολούθησε και ο λαμπερός αττικός ήλιος πήρε μαζί του τον λευκό παγωμένο επισκέπτη. Αν δεν χορτάσατε ακόμα χιονισμένα...

front

Μια καταπληκτική διδακτική πανάρχαια ιστορία, για το τι είναι η κόλαση και τι ο παράδεισος

fylakas 1 666x399

Ένας άνθρωπος του Θεού αναρωτιόταν τι είναι η Κόλαση και τι ο Παράδεισος. Επειδή ο άνθρωπος αυτός ευαρεστούσε με τον τρόπο της ζωής του το Θεό, ο Θεός τού έστειλε έναν άγγελο, για να του λύσει την απορία.

Ο άγγελος τον πήρε από το χέρι και τον πήγε σε μία άγνωστη τοποθεσία. Θα σου δείξω πρώτα την Κόλαση, του είπε.

Είδαν εκεί ένα μεγάλο καζάνι, γεμάτο από φαγητό. Γύρω από αυτό στέκονταν άνθρωποι σκελετωμένοι από την πείνα και αγριεμένοι.

Γιατί δεν τρώνε; απόρησε ο ευλαβής άνθρωπος. Μήπως δεν τους επιτρέπεται;

Τους επιτρέπεται, εξήγησε ο άγγελος. Πρόσεξε λίγο καλύτερα τα κουτάλια τους. Είναι πολύ μακριά. Μπορούν να πάρουν φαγητό, αλλά δεν μπορούν να το βάλουν στο στόμα τους, πρόσθεσε.

Ο άνθρωπος παρέμεινε με την απορία.

Πάμε τώρα, να δεις και τον Παράδεισο, συνέχισε ο άγγελος και τον πήρε από το χέρι.

Πήγαν λοιπόν σε ένα άλλο μέρος, όπου υπήρχε πάλι ένα καζάνι γεμάτο με φαγητό και γύρω του ανθρώπους. Οι άνθρωποι όμως εδώ ήταν διαφορετικοί: έδειχναν καλοζωισμένοι, γελαστοί, χορτάτοι και ευχαριστημένοι. Ο άνθρωπος πρόσεξε τα κουτάλια τους. Παρατήρησε πως ήταν εξίσου μακριά. Η απορία του μεγάλωσε.

Περίμενε λίγο και θα δεις, του είπε ο άγγελος, που κατάλαβε. Σε λίγο θα αρχίσουν να τρώνε και θα καταλάβεις τι γίνεται, τον καθησύχασε.

Πραγματικά, μετά από λίγο άρχισαν να τρώνε. Πώς όμως; Αφού ο καθένας δεν μπορούσε να φάει μόνος του, επειδή τα κουτάλια τους ήταν μακριά, άρχισε να ταΐζει τον άλλον. Έτσι, δεν έμενε κανένας νηστικός!

Κατάλαβες λοιπόν; του είπε ο άγγελος, καθώς τον έπαιρνε από το χέρι, για να τον επιστρέψει στη γη. Κόλαση είναι, όταν ο καθένας κοιτάζει μόνο τον εαυτό του, το δικό του πρόβλημα και τη δική του ικανοποίηση. Και Παράδεισος είναι όταν ο καθένας κοιτάζει τον άλλον, πώς θα τον εξυπηρετήσει. Έτσι, με την αμοιβαία φροντίδα, όλοι μένουν ευχαριστημένοι και κανένας δεν παραπονιέται.

Πώς λεγόταν το “χριστουγεννιάτικο” δέντρο στην αρχαία Ελλάδα

Ο προγονός του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην αρχαία Ελλάδα δεν ήταν ούτε το έλατο, ούτε το κυπαρίσσι, αλλά ένα κλαδί ελιάς!

arxaia ellada 666x399

Όσο παράξενο και αν ηχεί. Αυτή ήταν ιδιαίτερη προτίμηση των Αρχαίων Ελλήνων. Το συγκεκριμένο μάλιστα κλαδί ελιάς ονομαζόταν  Ειρεσιώνη και σχετίζεται με τον Θησέα, την Κρήτη και την αρχαία Αθηνά.

Τα παιδιά έλεγαν τις “καλένδες” ή αλλιώς σήμερα τα κάλαντα με την Ειρεσιώνη στα χέρια

Εκείνο που είναι ελάχιστα γνωστό είναι το γεγονός ότι  τα σημερινά χριστουγεννιάτικα κάλαντα σχετίζονται με τον ύμνο που έψαλλαν τα παιδιά στην αρχαιότητα κατά τα “Πυανέψια”, περιφέροντας την Ειρεσιώνη.

Η Ειρεσιώνη προέρχεται από τη λέξη είρος (έριον=μαλλί). Σύμφωνα με πολλές αναφορές σε αρχαία κείμενα, ήταν κλάδος ελιάς η αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και έφερε κρεμασμένα τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, εκτός μήλου και αχλαδιού). Έφερε επίσης φιάλες από λάδι και μέλι.

Η Ειρεσιώνη περιφερόταν στους δρόμους των Αθηνών, την έβδομη ημέρα του Πυανεψίωνος μηνός (22 Σεπτεμβρίου – 20 Οκτωβρίου) από παιδιά “αμφιθαλή”, των οποίων δηλαδή και οι δύο γονείς ζούσαν και τα οποία έψαλλαν “τις καλένδες” (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας φιλοδώρημα από τον νοικοκύρη ή την κυρά.

Όταν τα παιδιά έφθαναν στα δικά τους σπίτια, ιδίως στα αγροτικά, κατά τον Αριστοφάνη, κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε μέχρι την ίδια ημέρα του επόμενου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Κατά το τελετουργικό, ένας “αμφιθαλής” νεαρός περιέχυνε την Ειρεσιώνη με κρασί από έναν τελετουργικό αμφορέα και την κρεμούσε στην πύλη του ναού του Απόλλωνα.

Τα “Πυανέψια” ή “Πυανόψια” ήταν γιορτή στην αρχαία Αθήνα προς τιμήν του Απόλλωνα με αναίμακτη θυσία καρπών και φρούτων, ενώ κατά την κλασική εποχή, αποτελούσαν μέρος της γιορτής των Θησείων. O Λυκούργος αναφέρει ότι στην Αθήνα η γιορτή ονομαζόταν “Πυανόψια”, ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες την αποκαλούσαν “Πανόψια”, γιατί “φαίνονταν όλοι οι καρποί”.

Η ιστορία της Ειρεσιώνης
Πολλοί έριζαν περί της αρχής της ειρεσιώνης. Σύμφωνα με κάποιους, πρώτα κατασκευάστηκε από τον Θησέα, ο οποίος παίρνοντας κλαδί από την ιερή ελιά και αφού το έφτιαξε κατάλληλα, το ανέθεσε στον Απόλλωνα ως ικετήριο και έπειτα απέπλευσε για την Κρήτη. Από τότε και έπειτα επικράτησε η εν λόγω συνήθεια. Ο Πλούταρχος γράφει σχετικά «Γενομένου του κλήρου παραλαβών τούς λαχόντας ο Θησεύς εκ του πρυτανείου και παρελθών εις Δελφίνιον, έθηκεν υπέρ αυτών τωι Απόλλωνι την ικετηρίαν. Ην δε κλάδος από της ιεράς ελαίας ερίωι λευκώι κατεστεμμένος».

Σύμφωνα με άλλους, πλέοντας ο Θησέας προς την Κρήτη, παρασύρθηκε από τον αέρα στη Δήλο, εκεί, ορκίστηκε στον Απόλλωνα να τον στέψει με κλαδί ελιάς, εάν επέστρεφε από την Κρήτη, αφού προηγουμένως θα είχε φονεύσει τον Μινώταυρο.

Άλλη εκδοχή είναι ότι το έθιμο γίνονταν σε ανάμνηση των Ηρακλειδών, τους οποίους έτρεφαν οι Αθηναίοι, με τον τρόπο που αναφέρει το άσμα ειρεσιώνη.

Υπάρχει όμως και τέταρτη εκδοχή, κατά την οποία συνέβη κάποτε παγκόσμιος λιμός και έσπευσαν απ’ όλα τα μέρη της Γής προς τα μαντεία για να ρωτήσουν περί της απαλλαγής από το λιμό. Τότε ο Απόλλων είπε προς όλους ομόφωνα, ότι, αν οι Αθηναίοι δεν προσεύχονταν και δεν πρόσφεραν θυσία στη Δήμητρα, την ημέρα των Προηροσίων (προ της αρόσεως), στο όνομα όλων των λαών, δεν θα έπαυε ο λιμός. Αμέσως, όλοι οι λαοί της Γής, έστειλαν πρέσβεις στους Αθηναίους, οι δε Σκύθες απέστειλαν τον ιερέα του Απόλλωνα, Άβαρι. Τότε πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα αυτή η ικετηρία και από τότε όλα τα έθνη έστελναν απαρχές των καρπών προς τους Αθηναίους.

Η μετάβαση στο έλατο
Το θεοκρατικό καθεστώς του Βυζαντίου καταδίκασε το έθιμο ως ειδωλολατρικό και απαγόρευσε την τέλεσή του. Ωστόσο, οι Έλληνες που ταξίδευαν πολύ το μετέδωσαν στους Βόρειους λαούς, οι οποίοι λόγω έλλειψης ελαιοδέντρων, στόλιζαν κλαδιά από τα δέντρα που φύονταν στις περιοχές τους, όπως είναι τα έλατα.

Αιώνες αργότερα το ίδιο έθιμο επανεισάχθηκε στην Ελλάδα από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα, ως δικό τους Χριστουγεννιάτικο έθιμο. Κάπως έτσι, πραγματοποιήθηκε η μετάβαση απο την αρχαία Ελληνική “Ειρεσιώνη της Ελιάς” στο Ελατό της σύγχρονης εποχής, που πρωτοστολίστηκε το 1833 από τον Βασιλιά Όθωνα ως Χριστουγεννιάτικο δέντρο στα ανάκτορα του Ναυπλίου και νίκησε κατά κράτος το… καραβάκι που είχε στο μεταξύ επικρατήσει ως έθιμο που ταίριαζε στην ναυτική Ελλάδα.

Είχε ο Χριστός αδέλφια: Ένα θέμα που διχάζει

xristos 1 666x399

Σε διάφορα σημεία των Ευαγγελίων υπάρχουν αναφορές, οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι ο Χριστός είχε αδέλφια. Μάλιστα, σε κάποια από αυτά αναφέρονται ακόμη και τα ονόματα τους. Τα αδέρφια του Ιησού, σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη είναι επτά. Τρία αγόρια, Ιάκωβος, ο Ιωσής, ο Ιούδας, ο Σίμων και τρία κορίτσια, η Εσθήρ, η Μάρθα και η Σαλώμη.

Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ – ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

Αυτοί που πιστεύουν πως τα αναφερόμενα ως αδέρφια του Ιησού στις Γραφές είναι αδερφοί του εξ’ αίματος, είναι Προτεστάντες. Αυτοί θεωρούν πως η Παναγία δεν παρέμεινε παρθένος όπως απόλυτα υποστηρίζει η Ορθοδοξία, αλλά προχώρησε στην δημιουργία οικογένειας με τον Ιωσήφ, τον οποίο αποδέχονται ως σύζυγο της. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη θεολογία η οποία στηρίζεται σε ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος πηγών, τα πρόσωπα που αναφέρονται στα βιβλικά χωρία ως αδέρφια του Ιησού, δεν είναι άλλα από τα παιδιά που είχε ο Ιωσήφ από την πρώτη του σύζυγο.

Άλλωστε για την Ορθόδοξη Εκκλησία η Παναγία δεν είχε καμία επαφή ούτε με τον Ιωσήφ, ούτε με κάποιον άλλο άνδρα τόσο πριν όσο και μετά την γέννηση του Ιησού.

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΣΤΗ ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

tassosp

 

Καθώς το καλοκαίρι είναι προ των πυλών, αρχίζουμε να αναζητάμε διαδρομές… δροσερές! Γι’ αυτό και προτείνουμε βουνίσια απόδραση και κάνουμε μια οικογενειακή μονοήμερη εκδρομή στην πανέμορφη Στενή, ένα ημιορεινό χωριό της Εύβοιας, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την πρωτεύουσα.

Ξεκινώντας από την Αθήνα, υπολογίστε ότι θα φτάσετε σε περίπου μία ώρα στην (επίσης πανέμορφη) Χαλκίδα, μέσω της καινούργιας γέφυρας. Από εκεί, θα ακολουθήσετε τον δρόμο της Αρτάκης και στο σημείο που θα σας υποδείξει η σχετική πινακίδα (που, προσοχή, δεν καλοφαίνεται), θα στρίψετε δεξιά. Σταδιακά, το τοπίο θα αρχίσει να γίνεται ορεινό και μετά περίπου μισή ώρα (καλού) φιδίσιου, ανηφορικού δρόμου θα φτάσετε στη γραφική Στενή, φημισμένη για τα τρεχούμενα νερά της, τα πλατάνια, τις καστανιές και τα… κρέατά της, αφού είναι χαρακτηρισμένη ως κοψιδοχώρι και στέκι των καλοφαγάδων!

 

Η Στενή, λοιπόν, είναι ένας από τους διασημότερους χειμερινούς προορισμούς της Ελλάδας, αλλά έχει ξεχωριστή χάρη και απροσδόκητη ομορφιά τόσο την άνοιξη, που την επισκεφθήκαμε εμείς, όσο και το καλοκαίρι, καθώς μπορείτε να χαρείτε τη φύση και το πράσινο, χωρίς περιορισμούς από τα χιόνια, που σχεδόν πάντοτε πιάνει, και το κρύο. Πρόκειται για ένα από τα γραφικότερα χωριά της Εύβοιας, χτισμένο σε υψόμετρο 450 στις παρυφές της Δίρφυος, του ψηλότερου βουνού του νησιού, και απέχει 30 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα.

 

Η οροσειρά της Δίρφυος πήρε το όνομά της από την ψηλότερη κορυφή της, τη (το) Δέλφη(ι), που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.743. Στην αρχαιότητα, υπήρχε στη Δέλφη ο ναός της Διρφύας Ήρας, σε ανάμνηση των γάμων της με τον Δία, που σύμφωνα με μία εκδοχή του μύθου έγιναν εκεί. Από τη Δίρφη ξεκινούν τα δύο μεγαλύτερα ποτάμια της Εύβοιας, ο Μεσσάπιος και ο Λήλας, ενώ η λαογραφία μάς έχει προικίσει με δεκάδες θρύλους για δράκους και νεράιδες που κατοικούν στο όμορφο βουνό.

 

Το χωριό έχει περίπου 1.000 μόνιμους κατοίκους και αποτελείται από τρεις οικισμούς. Την Πάνω και την Κάτω Στενή και τον σχεδόν εγκαταλειμμένο οικισμό του Πύργου, γνωστό και ως Σκουντέρι. Τα χρόνια της τουρκοκρατίας η περιοχή ονομαζόταν Κλεισούρα, δηλαδή απρόσιτη, και ήταν λημέρι των «Κλαριτών», όπως ονόμαζαν τότε τους κλέφτες και τους αρματολούς της περιοχής. Την Κλεισούρα λέγεται ότι ποτέ δεν μπόρεσαν να την πατήσουν οι Τούρκοι στα 400 χρόνια της σκλαβιάς. Εκεί θα βρείτε και το Καραούλι, έναν μεγάλο βράχο που χρησιμοποιούσαν οι ντόπιοι για την εποπτεία ολόκληρης της περιοχής και που σήμερα έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των αναρριχητών.

 

Η ατμόσφαιρα στο χωριό έχει μια αναζωογονητική δροσιά και, ως γνήσια Ελληνίδα μάνα, σας λέω να πάρετε μαζί σας ζακέτα οπωσδήποτε! Κέντρο της Στενής είναι η πλακόστρωτη πλατεία απ’ όπου ξεκινούν (τι άλλο;) στενά και ολίγον ανηφορικά μονοπάτια, που διακλαδίζονται ως την τελευταία άκρη του πυκνόκτιστου αμφιθεατρικού οικισμού, που αποτελείται από περιποιημένα σπιτάκια με κόκκινες κεραμοσκεπές και ολάνθιστες αυλές. Μέσα στην πλατεία υπάρχουν γραφικές βρύσες με άφθονα τρεχούμενα νερά, στις οποίες τα παιδιά σας θα απασχοληθούν για ώρα, αλληλοπιτσιλούμενα. Φροντίστε, λοιπόν, να έχετε μαζί σας, εκτός από ζακέτα, και αλλαξιές ρούχων, διότι κατά πάσα πιθανότητα θα καταβραχούν!

 

Η πιο φημισμένη από τις 43, όπως μας είπαν, κοντινές πηγές είναι του «γιατρού η βρύση», πεντακόσια μέτρα μετά το κέντρο του χωριού, δίπλα στην πλατανοσκέπαστη, επιβλητική ρεματιά, προικισμένη με γάργαρα τρεχούμενα νερά. Μπροστά στη βρύση θα βρείτε «στις σχόλες» ένα παραδοσιακό παζάρι γευστικών θησαυρών, απ’ όπου μπορείτε να προμηθευτείτε από τις γυναίκες του χωριού ντόπια προϊόντα της Δίρφυος, όπως τσάι, ρίγανη, άγρια χόρτα, τυρί, μέλι, χειροποίητα ζυμαρικά, τραχανά, γλυκά του κουταλιού, λικέρ κ.ά. Αγοράσαμε και απολαύσαμε πεντανόστιμο γλυκό κεράσι, θυμαρίσιο μέλι, αλλά και λικέρ μαστίχα και τα συστήνουμε ανεπιφύλακτα.

 

Πολλά μεγάλα, υπεραιωνόβια, πλατάνια απλώνουν τη σκιά τους πάνω από τα πανέμορφα καφενεδάκια και τις παραδοσιακές ταβέρνες, στις οποίες γίνεται… χαμός και η τσίκνα σπάει ρουθούνια! Υπάρχουν επίσης πολλά πάρκα διασκορπισμένα σε όλο το χωριό, τόποι αναψυχής και ξεκούρασης για μικρούς και μεγάλους. Εμείς, αφού φάγαμε λουκούλλειο γεύμα, με μεζέδες, ψητά, πατάτες, σαλάτες και πεντανόστιμα τυροπιτάρια, αράξαμε με την κουβερτούλα μας στη σκιά και απολαύσαμε διάβασμα στη φύση, μέσα στα αγριολούλουδα και στις μυρωδιές του δάσους. Τα παιδιά έκαναν και bird-watching και μέτρησαν περίπου 50 γεράκια. Αν έλεγαν αλήθεια, θα σας γελάσω. Δεν είναι η ειδικότης μου… Εν συνεχεία, ήπιαμε το καφεδάκι μας και φάγαμε τον (εξαίσιο) μπακλαβά και το παγωτάκι μας στην πλατεία, περιτριγυρισμένοι από σκυλιά, και ξεκούραστοι ξεκινήσαμε για πεζοπορία!ksepovouni12

 

Στο δάσος της Στενής υπάρχουν πολλά μονοπάτια, ιδανικά για φυσιολάτρες, που θα εντυπωσιάσουν μικρούς και μεγάλους. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για εύκολες περιπατητικές διαδρομές που καταλήγουν σε κρυστάλλινες πηγές, διάσπαρτες στα ριζά της Δίρφυος. Οι πιο τολμηροί και έμπειροι και κυρίως όσοι έχετε μεγαλύτερα παιδιά, που δεν θα σας ρωτάνε κάθε δύο δευτερόλεπτα αν «είναι μακριά ακόμα, Μπαμπαστρούμφ», μπορείτε να επισκεφθείτε πεζή το ορειβατικό καταφύγιο (1.100 μ.), που βρίσκεται στα 8 χιλιόμετρα από το χωριό. Σε αυτό οδηγούν τα περισσότερα μονοπάτια αλλά και ο φιδίσιος ασφαλτοστρωμένος δρόμος, ως εναλλακτική και προς αποφυγήν της στρουμφογκρίνιας.

 

Η διαδρομή από το χωριό έως το καταφύγιο θεωρείται μια από τις ωραιότερες της Ελλάδας. Περνώντας «του γιατρού τη βρύση», στο αριστερό μας χέρι, συναντάμε μέσα σε πεύκα και πλατάνια το αθλητικό κέντρο της Στενής. Το καστανόδασος που ακολουθεί, ένα από τα 19 αισθητικά δάση της χώρας, θα σας αδειάσει το μυαλό και θα σας γεμίσει το σώμα. Στη συνέχεια θα συναντήσετε πεύκα, κεδροδάση και κατόπιν έλατα, ενώ στην πηγή του Μεγάλου Δέντρου, 4 χιλιόμετρα πριν από το Καταφύγιο, μπορείτε να πιείτε κρυστάλλινο, παγωμένο νερό και να γεμίσετε τα παγούρια σας. Σημειώνουμε ότι υπάρχουν παντού ενημερωτικές πινακίδες και σηματοδότηση από τον ορειβατικό σύλλογο Χαλκίδας, ενώ το καταφύγιο διαθέτει χώρους διαμονής και φαγητό.

 

Αξίζει ακόμα να επισκεφθείτε:

Τσαγιούς: Απέχει ένα χιλιόμετρο από την Κάτω Στενή, στον δρόμο προς το χωριό Καμπιά. Το αρχαίο πελασγικό τείχος που έχει διασωθεί πιθανολογείται ότι ανήκε σε ναό του Απόλλωνα ή της Αρτέμιδας. Είναι μια από τις περιοχές που διεκδικεί την αρχαία Οιχαλία. Η σύγχρονη ονομασία προέρχεται από τη φράση «Στους Αγίους», που σημαίνει ότι ο χώρος εθεωρείτο ιερός και στη χριστιανική εποχή.

Ναός Αγίας Κυριακής: Μέσα σε σπήλαιο, και πάλι στον δρόμο από την Κάτω Στενή προς τα Καμπιά, περιτριγυρισμένος από καταρράκτες και πλατανόδασος, ο ναός της Αγίας Κυριακής έχει ιερό που δεν κοιτάει προς την Ανατολή, όπως συνηθίζεται, αλλά προς τον Νότο, ενώ στο εσωτερικό του υπάρχει κρήνη της οποίας το νερό θεωρείται αγίασμα.

Σκουντέρι: Στην περιοχή βρίσκεται ενετικός πύργος, ένας από τους ελάχιστους με χτιστό καμαρωτό δάπεδο και παλιές εκκλησίες.

Παλαιοπαναγιά: Σταυρεπίστεγος βυζαντινός ναός (12ος-13ος αιώνας) με πολύ ωραίες αγιογραφίες, ανάμεσα σε Στενή και Λούτσα.xiliadou

 

Tip 1: Εάν επιθυμείτε να διανυκτερεύσετε, το χωριό διαθέτει εξαιρετικούς, καλαίσθητους, ξενώνες!

Tip 2: Μετά τη Στενή, ο δρόμος οδηγεί στα χωριά Στρόπωνες και Λάμαρη και μετά στην παραλία της Χιλιαδούς, μία από τις ωραιότερες της Ελλάδας, καθώς και σε άλλες μικρότερες μαγευτικές παραλίες του Αιγαίου (Τρία Νησιά, παραλίες Αγίας Ειρήνης, Γλυφάδας κ.ά.)

 

talcmag.gr

Ξενώνας "Νακαράκη"

cafe1743 steni logo oval2

69033226 106380027403869 8482116159657738240 n

          Ταβέρνα ο Πλάτανος

Δίρφη

Κατάλευκη στο χειμωνιάτικο φως φαντάζει από μακρυά σαν παγωμένο ηφαίστειο, γι’ αυτό κι οι ορειβάτες την αποκαλούν το «Μικρό Φούτζι», μιας και προσομοιάζει με το όρος Φούτζι, το ψηλότερο βουνό (και ενεργό ηφαίστειο) της Ιαπωνίας.

Το ποτάμι της Στενής Ευβοίας

Το ποτάμι της Στενής έρχεται από τις πηγές της Δίρφης, που αναβλύζουν στις πλαγιές της μέσα από κεφαλάρια, νερομάνες, φλέβες και κεφαλόβρυσα και που μέσα από νεροσυρμές καταλήγουν στο ποτάμι και το γεμίζουν για να περάσει με μεγαλοπρέπεια από την Άνω και την Κάτω Στενή. με τον ατέλειωτο παφλασμό των νερών του. Σαν μια αδιάκοπη υγρή συμφωνία που εκτελείται χειμώνα-καλοκαίρι σε όλη τη μουσική κλίμακα, από καταρράκτες με αδιάκοπη ροή, που δίχως στιγμή διαλείμματος, χαρίζουν τη μουσική τους όλες τις ώρες του έτους από πρωί μέχρι νύκτα και από νύκτα μέχρι το πρωί.

Ξεροβούνι

Το Ξεροβούνι είναι ένας ασβεστολιθικός ορεινός όγκος στην Κεντρική Εύβοια και αποτελεί στην ουσία συνέχεια του ορεινού συγκροτήματος της Δίρφης (προς τα νότια). Η ψηλότερη κορυφή του, ο Πορτάρης, έχει υψόμετρο 1.453 μ. Έχει και μια δεύτερη κορυφή, αγνώστου ταυτότητας, με υψόμετρο 1.412 μ. Η βλάστηση του βουνού αποτελείται κυρίως από πεύκα και έλατα και δευτερευόντως από δάση οξυάς και καστανιάς.

Φαράγγιι της Αγάλης

Το φαράγγι της Αγάλης είναι ένα από τα ομορφότερα φαράγγια της Εύβοιας και αναπτύσσεται στις δυτικές πλαγιές της Δίρφης. Το μήκος του φτάνει τα 5 χιλιόμετρα. Η είσοδος του φαραγγιού βρίσκεται σχεδόν 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το χωριό Άγιος Αθανάσιος, και συγκεκριμένα μετά το γήπεδο του οικισμού. Φτάνοντας στο χωριό, ενημερωτικές πινακίδες θα σας κατευθύνουν προς την είσοδο του φαραγγιού.

Η ΟΡΕΙΝΗ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Η Digitalis ferruginea, απαντάται σε αφθονία στο Ξηροβούνι. Στο κέντρο της Εύβοιας, η Δίρφη (το ψηλότερο βουνό της), το Ξηροβούνι και η περιοχή της Στενής αποτελούν έναν σημαντικό βοτανικό παράδεισο, με σπάνια είδη λουλουδιών. Από αυτά, ορισμένα φύονται μόνον σε τούτη την περιοχή και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Εισάγετε τη διέυθυνση σας και βρείτε την καλύτερη διαδρομή για εσάς!

Χάρτης της περιοχής